Fons Reynaerts (68) : buschauffeur, niet langer op rust

Gepubliceerd: donderdag 17 augustus 2017

‘Afdragen voor mijn pensioen hoeft gelukkig niet meer’
Fons Reynaerts (68) : buschauffeur, niet langer op rust

Vijf jaar geleden ging Fons Reynaerts met pensioen en zei hij zijn bus vaarwel, vier jaar later zat hij alweer achter het stuur bij De Lijn.

‘Veertig jaar lang heb ik met de bus gereden, dus half Antwerpen kent mij. Toen Jenny, die destijds nog bij de stad werkte, mij weer achter het stuur zag zitten, viel ze om van verbazing. “Fons, wat doet gij hier?”, vroeg ze. “Gij waart toch met pensioen?”. “Dat dacht ik ook”, lachte ik. “Ge straalt”, zei ze. ‘Dat was wel wat anders toen ge met pensioen moest.’’

Fons Reynaerts (68), was al vier jaar met pensioen toen hij telefoon kreeg van De Lijn. ‘“Zie jij het toevallig niet zitten om terug te komen?”, vroegen ze. In eerste instantie was het de bedoeling dat ik opleiding zou geven aan nieuwe chauffeurs. Maar voor ik het wist, zat ik zelf opnieuw achter het stuur.’

Wie ziet waar hij woont, begrijpt hoe gelukkig dat Fons heeft gemaakt. Koffie drinkt hij uit kopjes van De Lijn, in zijn tuin staan drie halteborden, in zijn schuur vier antieke bussen waar hij en zijn vrienden zich dagen mee amuseren. ‘Ik ging vijf jaar geleden met pijn in het hart met pensioen’, vertelt hij. ‘Door besparingen was er geen plaats meer voor mij. Het was toen winter, koud, donker. Ik viel in een zwart gat. In de zetel zitten, dat is niets voor mij.’

‘Er zijn mensen die mij vragen of ik op mijne kop gevallen ben. Ze zeggen dat ik zo van mijn pensioen zou kunnen genieten. Maar dat is precies wat ik vandaag doe. Ik ging vroeger ook geen dag tegen mijn zin met de bus rijden. Voor het geld doe ik dit niet. Al kan ik nu wel wat royaler leven, wat vaker uit gaan eten. Afdragen voor mijn pensioen, dat hoeft gelukkig niet meer.’

Van Leuven tot Oostende

Tijdens zijn veertig jaar lange carrière zag Fons het beroep van buschauffeur evolueren – en niet altijd ten goede. ‘Het is bij momenten een minder dankbare job geworden’, zegt hij. ‘De files zijn toegenomen, Antwerpen is één grote bouwwerf. De reizigers zijn mondiger geworden. Als we vertraging oplopen, krijgt de chauffeur het als eerste te verduren.’

‘Ook De Lijn – een heel schoon bedrijf – heb ik altijd op en neer zien gaan’, vertelt hij. ‘Al in de jaren 80 hing ik stickers aan mijn voorruit met de tekst: “Geen afbraak van het openbaar vervoer.” Ook vandaag ligt het onder vuur. Ik ken chauffeurs die ontevreden zijn. Sommigen zochten een andere job.’

Toch zal Reynaerts het blijven doen, ‘zolang ik gezond mag blijven’. ‘Ik heb kennissen van in Leuven tot Oostende. En ik mag de hele dag lang met een dikke kar rijden.’

‘Geen structurele maatregel’

De Lijn kampt al lange tijd met een krapte aan buschauffeurs. ‘Maar wij zijn zeker niet actief op zoek naar gepensioneerden om die tekorten op te vangen’, zegt woordvoerder Joachim Nijs. ‘Dit is geen structurele maatregel.’

Behalve Fons Reynaerts rijdt in de provincie Antwerpen nog één andere chauffeur rond die al met pensioen is. ‘Wij juichen hun inspanningen toe’, zegt Nijs. ‘Het is lovenswaardig dat zij hun vrije tijd opofferen om met de bus te rijden.’ In de andere Vlaamse provincies doet het fenomeen zich niet voor.

De twee zijn aangesteld via een interimbureau. ‘Zij moeten aan dezelfde eisen voldoen als andere chauffeurs, en ze beschikken natuurlijk over een berg ervaring achter het stuur.’

Intussen blijft De Lijn intens op zoek naar nieuwe chauffeurs en technici, onder meer met jobdagen. (poj)

Bron: De Standaard 17/08/17  Redacteur Jef Poppelmonde

http://www.standaard.be/cnt/dmf20170816_03021138?_section=60231843&utm_source=standaard&utm_medium=newsletter&utm_campaign=ochtendupdate&&adh_i=ee5990da35e9880de8c53c5944def19c&imai=&M_BT=28605572186